Tarih boyunca yaşamış tüm insanlık, bu kapağın içinde sıkıştırılmış gibidir. Bu kapak, bir kavganın fitilini temsil eder. Baruta ateşle yaklaşmanın ne anlama geldiğini bildiğimiz gibi, bunu deneyimlemeye gerek olmadığının da farkındayız. İnsanlığın güncellenmiş en büyük kavgasının fitili şu anda ateşlenmiş durumdadır.

Antik Yunan’dan doğan umut ışığı, bugün kasvetli bir kehribar rengine dönüşmüş; aynı zamanda koyu parlament mavisine çalan soluk bir ışık hâlini almıştır. Bu ışık artık umut değil; bize ait olanı parçalamaya yönelen bir çığdır. Değerlerimize saldıran, insanı tanımayan ve ona hiçbir anlam yüklemeyen bu soluk ışığın adı: “Yapay Zekâlar.”

Yaşamın her alanına yayılan yapay zekâlar, zamanla insanın algı ve kavrama düzeyini etkisizleştirecek hasarlara yol açabilir; bu, güçlü bir önseziyle öngörülebilir. Var ettiğimiz her zorlu tecrübenin, düşüncenin, sanatın, bilimin ve ahlaki değerlerin; farklı alanlarla zenginleştirerek birikimli biçimde inşa ettiğimiz tüm kazanımların yozlaşma riski bulunmaktadır.

Bu eserde, detaylı ve kronolojik bir tarih çizelgesi hazırlanmıştır. Varlığımızı ortaya koyan Akıl, Bilinç, Ruh ve Beden kavramlarının evrimsel süreci ile dijital ağlarla çevrili dünyada dönüşen kavramlarımız birlikte ele alınmaktadır.

Asıl tartışmamız gereken, yapay zekâların bizden ne götüreceği değil; bizim onlara ne ölçüde kendimizi kaptırdığımızdır. Yapay zekâları hiçbir zaman kendimiz gibi görmeyeceğiz; kendi ruhumuzun ve aklımızın içinde onlara bir yer açmayacağız. Ancak onların algoritmik bir sistem içinde var olabildiği gerçeğini de inkâr etmeyeceğiz.

Bizim gerçekliğimiz Adem Elması’dır; onların gerçekliği ise yazılımlar ve kodlardır.
Bizim ruhumuz aşkın ruh; onların ruhu ise “Holografik Ruh”tur.